Een paar maanden na de Olympische Winterspelen is het opnieuw ‘code oranje’ in Milaan. Nu vanwege zomerse temperaturen boven de dertig graden; in februari vanwege 42.000 Nederlanders die in Italië live genoten van de Olympische prestaties. Ook Inge de Boer maakte het spektakel van dichtbij mee.
Inge is geboren en getogen in Nederland. Ze groeide op in de buurt van Alkmaar, maar besloot in 2012 samen met haar man om “een jaartje naar het buitenland te gaan”.
Wat begon als een tijdelijk avontuur, werd een nieuwe manier van leven. Mede door haar liefde voor architectuur voelde Inge zich thuis in de creatieve industrie én in Milaan. De wereldtentoonstelling van 2015 – “qua omvang vergelijkbaar met de Olympische Spelen, maar dan veel langer” – trok het stel over de streep.
Inge werkte er zelfs: ze was verantwoordelijk voor de visitor experience, gaf rondleidingen aan VIP-sponsors en stelde de catalogus samen. Zo werd dat ene jaar in Milaan ongemerkt langer. “Ons werk beviel ons beide goed. Eigenlijk zijn we gewoon gebleven, zonder dat we het ooit echt hebben uitgesproken.”
Wat Milaan uniek maakt? “Het is een andere stad dan andere Italiaanse steden. Modern, innovatief, dicht bij de Alpen en strategisch gelegen in Europa… Je kunt vanuit hier alle kanten op. Je bent in 45 minuten bij het Comomeer en ook het Lago Maggiore en de bergen zijn niet ver weg. En in de stad zelf vind je wijken met moderne architectuur die je niet in Italië zou verwachten.”
Foto: Roy Bisschops / Zeropxl
Geen verrassing dus dat de organisatoren Milaan kozen als één van de gaststeden voor de Olympische Spelen. Toch waren de Italianen zelf niet allemaal enthousiast over de komst van zo’n groot evenement.
“Italianen klagen graag, net als Nederlanders”, zegt Inge lachend. De stad stond maandenlang op z’n kop: een enorme Olympische merchandise-tent op het Domplein, televisiestudio’s die al sinds november 2025 het straatbeeld bepaalden en zelfs scholen die sloten tijdens de openingsceremonie om verkeersdrukte te voorkomen.
Vooraf vroegen veel Milanezen zich af: ‘Waarom besteden we zoveel geld voor een tijdelijk evenement, terwijl er andere problemen zijn die eerst opgelost moeten worden?'”
Uiteindelijk ging, ook tijdens een groot evenement, het dagelijks leven gewoon door. “De mensen om mij heen waren niet zo druk bezig met de Olympische Spelen. Er werd de dag na de openingsceremonie nog wel even nagepraat, voornamelijk over de verschillende toespraken (positief) en over het slechte commentaar van de RAI-presentatoren (een van hen is uiteindelijk ook opgestapt). Verder heb ik wat vrienden die via hun werk zijdelings bij de Spelen betrokken waren. Zo werkte iemand bij een museum waar tijdelijk een tentoonstelling werd neergezet.
Ondanks de successen van een aantal Italiaanse schaatsers werd er in het dagelijkse leven niet ontzettend lang bij stil gestaan. Dit is ook wel wat ik bij andere grote evenementen heb gezien: toen Italië in 2021 het EK won, werd er ’s avonds hard gevierd, in de ochtend nog kort over nagesproken tijdens de koffie aan de bar, maar vervolgens ging men gewoon door met de dagelijkse zaken. Ze hebben blijkbaar toch ook wat van nuchterheid in zich.”
Zelf beleefde Inge de Olympische Spelen op twee manieren: “Als ik in het centrum was, was het een gezellige en kleurrijke boel, met fans uit diverse landen die in de kleuren van hun land nog even een paar uur doorbrachten in het centrum om de schoonheid van de stad te bewonderen. Zodra ik thuis was, op een minuut of 20 fietsen van het Domplein, ging het dagelijkse leven gewoon door en was er weinig Olympische Spelen te beleven.”
Foto: Roy Bisschops / Zeropxl
Nederlandse toeristen in de stad zijn Inge overigens niet vreemd. Sterker nog: onder de naam ‘Milaan met local’ organiseert Inge al jarenlang stadswandelingen en fietstours. Toch viel de hoeveelheid oranje wel op. “De kleur oranje springt er natuurlijk wel uit. En door de nabijheid en de combinatie met de vakantieperiode, wisten Nederlanders de stad goed te vinden. Het weer was goed en de sfeer fijn.
De Nederlanders die ik heb mogen ontvangen, waren vaak ook bij de Zomerspelen in Parijs geweest, of bij die van London. ‘Ervaren’ bezoekers dus. Iedereen genoot van de combinatie van wedstrijden bezoeken en een aantal dagdelen doorbrengen in de stad.”
Zelf mengde Inge zich niet in de oranje massa. “Ik heb de wedstrijden op tv gekeken. Ik kijk überhaupt nauwelijks sport op tv. Hoogstens blijf ik even hangen bij de Tour de France of de Giro d’Italia, maar dan vooral om te genieten van het landschap waar doorheen wordt gefietst. Dat is ook de reden dat ik niet heb geïnvesteerd in de dure tickets, alleen maar ‘om het meegemaakt te hebben’.
Op tv heb ik vooral genoten van de Big air ski- en snowboardwedstrijden en wat van de laatste schaatswedstrijden gekeken. Om toch nog wat van de Olympische sferen mee te krijgen, heb ik wel een wedstrijd van het para-ijshockey bekeken. Deze wedstrijden krijgen een stuk minder aandacht in de media, maar de sporters zijn net zo bewonderenswaardig als de Olympische sporters.”
Inge hoopt dat Nederlandse sportfans hebben ontdekt dat Milaan niet ophoudt bij de Dom en de Galleria. “De internationale bezoekers hebben hopelijk gezien dat Milaan in staat is zo’n groot evenement te organiseren, dat het OV-netwerk op rolletjes loopt en dat de Milanezen vriendelijk zijn. Dat er voor de Spelen werd gespeculeerd of alles wel of niet op tijd af kwam, is men na het eerste startschot geloof ik snel vergeten…”
Ben je enthousiast geworden over Milaan of wil je de stad na de Spelen verder verkennen? Neem dan zeker eens een kijkje op Inge’s website milaanmetlocal.com. Hier ontdek je onder andere haar handige gids met praktische info over Milaan en een aantal leuke stadsspellen.
